Dag 17/18. Gedwongen rust.

Tja, wat zal ik zeggen? Dikke pech of heerlijke rust?
Het is hoe je het bekijkt. De aanleiding is dikke sh.., maar het heeft ook hele aardige voordelen. 
Dikke sh.. is dat we gisteren weer motorproblemen hadden. Eerst linker motor, later de rechter. En dat wier en algen het probleem veroorzaken geloof ik niet meer na controle van schroeven en wierfilters. Die zijn allemaal schoon. 
Zo’n motoruitval is vooral vervelend als dat gebeurt net voor de ingang van sluizen, als je van het gas af moet. En ja, precies dan gebeurde het steeds. 

 In Etreux heb je de handen vol aan het kolkende water.

   Onderweg mooie plaatjes.

Al 8 km na ons vertrek - dat kostte 6,5 uur voor de 16 sluizen!!!! - hebben we afgemeerd in het haventje van Etreux. Klinkt heel gewoon, maar tot dusverre is dit pas de 3e plek met steigers sinds 26 juni! En heel uitzonderlijk; we hebben hier water en stroom. En een winkel op 240 meter afstand. Dit is dus een prima plek om even te blijven en de motoren nog maar eens te laten nakijken. Ik vertrouw die niet meer en wil straks niet in onbewoond gebied komen vast te zitten. En al helemaal niet op een kanaal waarlangs geen wegen lopen en waar -zoals de volgende dag - maar één boot in 24 uur voorbij komt. 🥵

Na overleg met onze eigen monteur in Maasbracht is de conclusie dat het toch (ook?) een brandstofprobleem moet zijn. Het is nieuwe diesel, er zit geen water in het groffilter en de filtercapsules heb ik net vervangen. “Dan moeten het wel bijna de brandstoffilters zijn.” 

In de directe omgeving blijkt geen monteur te vinden. Maar zelfs dan moet ik eerst nog die filters zien te krijgen. Parijs is volgens Google het dichtste bij; 196 km. en we zitten in de rimboe, zonder vervoer. 
En overmorgen is het 14 juli. Dan ligt in Frankrijk alles plat.  Pffff.

Gelukkig krijgen we onze eigen monteur bereid om naar ons te komen en de benodigde spullen mee te nemen. Hij koopt dingen in Maasbracht en ik bestel dingen via internet die zaterdag bij hem worden afgeleverd, zodat hij die zondag (!) mee kan nemen naar hier. 
Dat is 262 km. heen en 262 km. terug. Wat een geweldige kerel is dat toch.

Maar dat betekent ook dat wij 4,5 dagen hier moeten blijven liggen. Is dat erg? Nou ja, de aanleiding is natuurlijk vervelend,  maar we hebben de tijd en heel eerlijk; na een aantal dagen van veel sluizen en weinig kilometers - alleen de afgelopen 3 dagen al 40 sluizen en nog geen 60 km. - hebben we het met sluizen ook wel even gehad. En het is stralend weer, dus wie doet ons wat.
Als alles voor de boot geregeld is ga ik boodschappen doen en halen we een frietje n het dorp. Zelden of nooit zo’n vette frieten gehad. En toch smaakten ze prima. Net als die fricadel XXL. 👨🏻‍🍳 We slapen prima en de volgende dag - dag 18, donderdag 13 juli - regelen we nog wat voor zondag en lunchen we op ons gemak. We hebben de tijd. 🤪

Na de lunch wandelen een stukje. Dat wordt 3 uur!

  Onderweg deze brug zonder wegdek o.i.d. Gevaarlijk.
  Mooie vergezichten.  En dan ineens een kerktoren. Blijkt van Oisy te zijn.  In Boué stonden de strandstoelen al klaar. 

Vlak voor we bij de boot terug zijn kopen we nog even een grote bak ijs. Een kleine portie eten we voor het avondeten. Hadden we zin in. De rest na het avondeten. Bewaren is geen optie aan boord. 
Het is een super rustige avond met veel vogelgeluiden. 
Ik werp nog even een hengeltje uit en vang 2 voorns. 

 Groot genoeg voor de pan, maar toch maar teruggezet.