Dag 19, 20 en 21. Van Etreux naar Le petit Paris.

Om met het beste nieuws te beginnen; vandaag (dag 21, zondag 16 juli) is de boot gerepareerd en hebben we in 5 uur 36 km. afgelegd. En maar 6 sluizen gehad! 🥳

Maar even terug naar de afgelopen dagen. Woensdag strandden we dus in Etreux. Gelukkig aan een van de hier uiterst zeldzame steigers met stroom en water. We hebben toen van alles geregeld zodat de boot zondags gerepareerd zou worden. (Als ik het zo schrijf lijkt het alsof dat niets voorstelde, maar níets is minder waar 🥵). 
Donderdag en vrijdag hebben we veel gewandeld. Het was aangenaam warm, maar ook heel winderig. (Het weer!!!). Eerst langs het kanaal en via plaatsjes Oisy en Boué terug naar Etreux. Ca. 8 km. 

 Zelden zoveel vlinders gezien.

Vrijdag (14 juli) liepen we naar het centrum van Etreux waar -zo vertelde een van de sluiswachters ons - een ‘petit fête ‘ - zou zijn. Dat feest bleek vooral veel eten en drinken aan lange tafels en in echte ‘ons kent ons’ sfeer. Ongetwijfeld leuk voor hun. 
Oh ja, Voor we naar Etreux liepen passeerden hinderden motorfietsen ons haventje. Er moet daar ergens een nest hebben gezeten.  
‘s Avonds kritiraki gekookt met mais en kip. Om 23.00 zou er nog vuurwerk zijn in Etreux. Dus liepen we tegen die tijd weer een stuk die kant op. Maar niet weer de hele 3,5 km. Ook van een afstand was het vuurwerk mooi, maar duurde lang😒. 

Zaterdagmiddag weer wandelen, na een aantal regenbuien in de ochtend.

Niet echt een route uitgezocht en dat is hier niet handig. Na een km of 4 bleken we dan ook met een boog tot ongeveer  1,5 km vóórbij het centrum van Etreux te zijn gelopen. En moesten we dus nog die 1,5 +. 3,5 km teruglopen naar de boot. In Etreux wel nog 2 van de drie ijshoorntjes gekocht die de ‘Superette’ nog had. (Winkel ging open als je aanklopte. Dan deed de patron ook het licht aan. 😄) En die ijsjes, die waren al zeker een aantal keren ontdooit geweest! Bah. 

Zondagmorgen om 08.15 stond de monteur al op de steiger. Hij was om 05.15 in Wessem vertrokken. Hij had “voor alle zekerheid” een hele materiaalwagen bij zich. Slangen, nippels, filters, leidingen, pomp, olie, pakkingen, etc. etc. Zelfs diesel!? 
Na een mok koffie aan de slag. Heel systematisch en dat werd onze redding. 
Zit er diesel in de tank? Zit daar geen water bij? Zijn de filters schoon? Werken de dieselpompen? Loopt er diesel door de leidingen? Ook retour? En na nog een aantal stappen tot slot de vraag; werkt de beluchting van de tank goed? Verrek, nee dus! Beetje technisch: de motor gebruikt de brandstof uit de tank. Daarvoor in de plaats moet er lucht in de tank bijkomen. Anders ontstaat er in de tank een vacuüm. (Zoals wanneer je uit een plastic fles drinkt, zonder dat je tijdens het drinken lucht in de fles laat.) Die lucht komt in de tank door een simpel stuk slang tussen de bovenkant van de tank en de zijkant van de boot. Hoe simpel kan het zijn. Maar….. in die slang was dus blijkbaar diesel gekomen. En omdat die slang halverwege ineen boog naar beneden hing - beetje als een u - bleef de diesel erin staan en kon er dus geen lucht door. Had die slang in een boog naar boven gestaan - beetje als een n - dan had de diesel altijd automatisch uit de slang gelopen. Hetzij naar buiten, hetzij naar de tank. De oplossing? Slang los maken op de tank en een keer flink blazen!
Balen als een stekker natuurlijk dat zoiets simpels ons 5 dagen vertraging oplevert en zoveel geld gekost heeft. Maar ook blij dat het opgelost is en niets ernstigs bleek te zijn. 
Tijdens het werken zorgt Ingrid voor heerlijke baguettes en koffie. En na een uitgebreide proefvaart ging de monteur weer naar huis en wij om 13.15 weer op weg. De route was mooi, gelukkig ook wat breder en dieper en met minder planten. Om 18.15,  na 5 uur en maar 6 sluizen, hadden we maar liefst 36 km afgelegd. Ik voelde me net Nick de Vries.
We meren af in Berlaimont. Blijkbaar ook petite Parijs genoemd, al ontgaat ons elke vergelijkenis met Parijs. Ik denk dat we Eys voortaan ‘little Amsterdam’ noemen.

Ik maak voor de 2e keer deze vakantie verse macaroni bolgonese, we lopen even door klein Parijs en ik werk dit blog bij, net als het weer begint te regenen. Tijd voor een borrel. 
 

 De avond na ‘14 juli’ gaf moeder natuur een eigen, nog mooiere vuurwerkshow. 

 Pas op voor overstekende bomen! Werkelijk ontelbaar.

 Zomaar een hotelletje. 🤨  En een plaat op de muur heet hier bushalte!

 Heel veel mooie panden staan midden in het dorp gewoon te vervallen. Woningnood?